Vrijdag 27 februari, 07.00 ‘s ochtends. Ik arriveer op een in lichte nevel gehuld circuit Zolder. Rensportschool Zandvoort heeft mij de mogelijkheid gegeven om de komende drie dagen een racecursus te volgen namens Autosportnieuws.be, dat van mij op het circuit van Zolder een echte coureur gaat maken. ‘‘The Belgian Stig’’ is born.

De ontvangst door de mensen van RSZ is heel hartelijk en meteen loop ik een oude bekende en stadsgenoot tegen het lijf, Olivier Tielemans! Deze jonge piloot heeft ondertussen al een aanzienlijk palmares bijeengereden, waaronder Formule 3000, DTM en WTCC. Hij maakt vandaag deel uit van het team van instructeurs van RSZ en ik benoem hem meteen tot mijn personal coach!

Ik loop met hem de pits in, op zoek naar ‘mijn’ auto. Voor de komende drie dagen heb ik een BMW 325i E36 raceversie gehuurd. Dit oude racemonster gaat mij de komende drie dagen op het rooster leggen: aan mij om het volledige potentieel eruit te halen. De Sparco kuipstoel wordt afgesteld op mijn lengte en de vijfpuntsgordel wordt strak rond mijn lichaam gespannen. Binnen is de wagen volledig gestript en er hangt een opwindende geur van olie en rubber. Meteen stijgt mijn hartslag met twintig slagen per minuut!

Ondertussen is het kwart voor acht en haast ik mij naar de “OTO-bar” waar we theorieles krijgen voor we de baan op mogen. Dit wordt gegeven door één van de oudste rotten in het vak, Huub Vermeulen. Deze racelegende is hoofdinstructeur bij RSZ en ook hij gaat me dit weekend wegwijs maken in de opwindende, maar wel complexe wereld van het racen. De theoriecursus bestaat uit het overlopen van een paar bochten, maar wat ik hieruit in de eerste plaats leer, is dat racen uiteindelijk een sportdiscipline is als geen ander. Het is een sport waar een gestructureerde techniek achter zit, het is een sport die je moet LEREN! Het is zeker geen gemakkelijke sport, maar, en ik citeer Huub Vermeulen, “Lopen is ook heel moeilijk, en dat kunnen we ook allemaal!”.

Hoe interessant de theorie ook is, ik ben blij dat het na een uurtje afgelopen is: ik sta nu eenmaal te springen om het circuit op te rijden! Ook de andere cursisten zitten op het puntje van hun stoel met een verhoogde hartslag te wachten tot ze deze moderne arena van asfalt in mogen! Het is nu 09.00u en om 09.05u stipt worden we in onze auto in raceconfiguratie aan het einde van de pitsstraat verwacht. Ik spurt naar mijn box, waar mijn E36 al staat te daveren van ongeduld, mijn monteur maakt de gordels vast en wenst me veel geluk. Met piepende banden scheur ik weg, op naar datgene waar ik al zolang van droom, naar het circuit waar ik al zo vaak langs de zijkant heb gestaan, naar het opwindende onbekende.

Mijn eerste ervaring op het circuit was meteen adembenemend! Ik weet nu hoe de jongens zich voelen, die dagelijks in de berichten op Autosportnieuws.be genoemd worden. We reden in groepjes van drie auto’s en beetje bij beetje ontdekten we (met hulp van de instructeurs weliswaar) de ideale lijn op dit magische circuit. Nadat één van de instructeurs met mij was meegereden, voelde ik me op slag een stuk zelfzekerder! Ik jaagde mijn E36 over het circuit, en trachtte de aangeleerde technieken zo goed mogelijk in praktijk om te zetten.

Maar bij het aansnijden van de eerste linkse ging het mis, mijn achterkant brak uit. Plots was ik een machteloze passagier in dit tollend racemonster. Gelukkig houden de uitloopstroken in deze bocht rekening met groentjes als ik! Met een door adrenaline stijf opgepompt lijf joeg ik mijn auto meteen weer terug het circuit op en bleef ik die magische ideale lijn zoeken. Zachtjes sijpelde het wel tot mij door dat dit niet zo simpel ging worden zoals ik in eerste instantie dacht.

Gelukkig werd ik na mijn sensationele spin van de baan gehaald: hoog tijd voor wat lessen in car control! In de pitlane leerden we remmen, juist ja: remmen! Een echte race-auto heeft namelijk geen ABS. Het gevolg is dat, wil je op een natte baan zo efficiënt mogelijk tot stilstand komen, je met je tenen de remdruk moet zoeken. Je voorwiel mag net niet blokkeren en je moet vlak voor de instructeur tot stilstand komen. Nadat de instructeur een paar keer moest wegduiken voor zijn leven, had ik het aardig onder de knie!

Vervolgens nam Olivier me in-track mee om te leren werken met over- en onderstuur! Een kort stukje theorie: onderstuur krijg je bij het insturen van de bocht. De voorkant van de auto wil de kromming van de bocht niet volgen en gaat rechtdoor! Overstuur vindt dan plaats bij het uitkomen van de bocht: de achterkant breekt uit en als je niet tijdig reageert, ga je in de rondte! Dit had ik dus al eerder op de dag aan den lijve mogen ondervinden …

Het uitlokken van overstuur om dit vervolgens te controleren is beter bekend als driften, en dit is werkelijk adembenemend! Mijn auto was hier met zijn achterwielaandrijving echt voor gemaakt. Na wat oefenen had ik deze techniek al redelijk te pakken en was ik niet meer uit de in-track weg te krijgen…

Na de lunch en een korte briefing van peetvader Huub was het weer tijd voor het echte werk: we mochten onze car-controltechnieken gaan uitproberen op de baan. Meteen voelde ik mezelf een stuk zelfverzekerder en dat was ook aan de rondetijden te merken.

De aanpak van RSZ was overigens weer zeer professioneel: in elke bocht stond een instructeur die je evalueerde en na elke ronde werd er constructieve feedback gegeven over je skills. In mijn geval was deze feedback in grote lijnen positief: alweer een enorme boost voor mijn zelfvertrouwen! Maar rond 15.00 uur begon het te regenen en sommige stukken op de baan werden plots zeer verraderlijk.

Maar ik had in die korte tijd al heel wat bijgeleerd en daarom had ik de auto nog goed in de hand! Al driftend vloog ik met mijn BMW over het circuit van Zolder, de adrenaline pompte door mijn lijf en mijn dag kon niet meer stuk! Of toch…

Om 15.32u vloog ik de Kanaalkombocht in, precies de bocht waar ik in de vorige ronde wat tienden had laten liggen. Ik was dan ook vastberaden om ze nu terug te pakken! Helaas. Bij het uitaccelereren van de bocht, schoot de achterkant van mijn E36 plots weg en ditmaal kon ik niet corrigeren. Ik deed nog al wat ik kon om op de baan te blijven, maar het was te laat… De BMW schoof achterwaarts de muur in en ik stapte met knikkende knieën uit de auto. Ooit de beelden van Hakkinen in ’99 op Monza gezien? Ik deed hetzelfde: ik spurtte de bossen van Zolder in om op mijn knieën te bekomen van de schrik. Waar ik zo naar had uitgekeken, had ik binnen 5 seconden in de vernieling gereden! Natgeregend droop ik af naar de pits waar mijn monteurs de schade al aan het opmeten waren.

Tja, de schade aan de auto was niet mals en daarom besloot ik wijselijk om in deze tijden van economische crisis mijn budget niet verder uit te putten en de volgende twee dagen niet meer in actie te komen.

Heb ik het circuit als een geslagen hond verlaten? Absoluut niet! Deze geweldige dag, die ik mede dankzij Autosportnieuws.be heb mogen beleven, was geweldig. Natuurlijk, er zat een financieel plaatje aan met een paar nullen maar was dit het waard geweest? Zeer zeker! Ik ben nu alweer aan het sparen om volgend jaar opnieuw mijn limieten op het asfalt te zoeken en mijn uiteindelijke doel binnen te halen: mijn racelicentie! En een ding kan ik jullie vertellen. Als ik ergens mijn licentie ga halen, dan is het wel bij Rensportschool Zandvoort. De aanpak is zeer professioneel, waardoor iedereen er omgetoverd kan worden in de nieuwe Michael Schumacher. Kortom, een aanrader voor iedereen die ervan droomt om ooit op een echt circuit te rijden.

See you at Zolder. On the track!

Was getekend,

Toon Hungenaert




Links:



http://www.rsz.nl/
www.circuit-zolder.be