Met de 10 Hours of Zolder als traditionele seizoensafsluiter van het Belgisch omloopseizoen is ook het doek gevallen over het Belcar Endurance Championship 2010. Chris Mattheus en Bert Redant stonden voor de slotrace op een voorlopige vierde plaats binnen de Belcar GT Open op respectievelijk drie en twee punten van hun voorgangers. Er waren nog dubbele punten of 20 in totaal te verdelen met een puntendeling van 25% na 2,5 uur, 25% na 5 uur en nog eens 50% aan de meet. Zodoende gingen we een spannende race tegemoet. De leidende Porsche van de familie Derdaele had bij aanvang een voorsprong van 19 punten op het Level-duo en er moest reeds een half mirakel gebeuren om deze nog te kunnen belagen.

Chris en Bert hadden een bepaalde strategie voor ogen, maar door de slechte weersvoorspellingen hebben ze deze drastisch omgegooid. Elk team dat nog baat had in een goede eindklassering had versterking ingeroepen van uitmuntende piloten. Ook Chris & Bert hadden met Nico Verdonck een speer aangetrokken en gezien de slechte weersvoorspellingen werd ter elfder ure ook nog Olivier Van Oost gecontacteerd.

Het werd een race die nog lang in het collectief geheugen zal blijven hangen van de piloten die erbij waren betrokken. Zware regenbuien teisterden de Limburgse omloop die quasi onberijdbaar was. De vrije training werd door wateroverlast geannuleerd, maar de kwalificatie ging wel door in identieke omstandigheden en daarin toonde Nico Verdonck zich een volleerd evenwichtskunstenaar door de wagen naar de pole te loodsen in de Belcar Open en een schitterende 7de chrono algemeen. Maar dat bleek achteraf vergeefse moeite. De regenbanden werden te laat geleverd, waardoor de Porsche te laat op de startgrid kwam en de race moest aanvatten vanuit de pitlane. Geen probleem echter voor Verdonck die zich op een uur tijd terug naar de kop wrong en de puntenpot pakte na de eerste tussenspurt.

Dat maakte de situatie alleen nog maar spannender. Het verschil met de 2de en 3de in de tussenstand werd gereduceerd tot 0,5 en 1 punt, terwijl Derdaele amper een half puntje scoorde wegens pech. Na een dubbele stint gaf een voortreffelijke Verdonck het stuur door aan Van Oost die op zijn beurt na vijf uur wedstrijd de volle buit pakte. Opeens schoof het team door een virtuele tweede plaats terwijl Derdaele ondertussen reeds zeker was van de titel.

Daarna was het de beurt aan Chris en Bert om de situatie te consolideren.

“Toen ik buiten reed viel opeens de verlichting uit op het circuit en ik zag niets meer”, aldus Chris Mattheus.

“Men had geen extra lichten gemonteerd en het was schaatsen van de ene bocht naar de andere. Het was bijwijlen hallucinant en ik zag amper het verschil tussen de piste en de zandbak. Ik hoopte iedere ronde een geblokte vlag te zien die de race voortijdig zou afvlaggen, maar die kwam er niet. Nadien nam Nico nog even het stuur over en Bert bracht de wagen uiteindelijk heelhuids aan de meet. We kregen nog tegenstand van de Nederlandse Porsche van JH Motorsport, maar die hebben we wijselijk laten rijden omdat we onze tweede eindplaats in het kampioenschap niet in de weegschaal wilden gooien”.

Ayrton Senna zei ooit ‘The second place is the first place of the losers’. Maar dat zal Chris, Bert en Level Racing worst wezen. Het had immers geen enkele zin om de Nederlandse Porsche te bedreigen.

“Deze tweede plaats voelt aan als een overwinning”, gaat de Belgische Monegask verder. “We waren enerzijds van plan om een offensief te plaatsen richting top 3 in de eindafrekening. We werden uiteindelijk 2de en dat was bij aanvang van het seizoen een quasi onmogelijke opdracht, gezien het feit dat we onderweg zijn met een van de traagste Porsches van het veld. Een compleet originele GT3 Cupversie zonder ABS en andere technische snufjes. Anderzijds zijn we op de piste geklopt door een wagen die eenmalig het peloton kwam vervoegen. Ditmaal waren wij de winnaars van de reguliere deelnemers binnen de Belcar GT Open. En hadden we de wedstrijd niet vanuit de pitlane hoeven aan te vangen, dan had een klinkende overwinning er dik ingezeten. We sprokkelen tijdens de tweede helft van het seizoen de meeste punten en zodoende is onze tweede plaats zeker niet gestolen na de verdiende kampioen Derdaele. We zijn vice kampioen en dat pakt niemand ons nog af. Een dikke pluim ook voor het team van Level Racing en Olivier Muytjens, die bewees om met een beperkt budget en als nieuw team telkens aan de eindmeet te staan. Bert en ikzelf hebben een zeer regelmatig seizoen achter de rug.

We vielen meestal net naast het podium, maar we scoorden wel tekens punten. En tijdens de laatste twee races pakken we twee podiumplaatsen, waarvan het laatste mede dankzij het knappe stuurwerk van onze éénmalige ploegmaten Verdonck en Van Oost die een dijk van een wedstrijd reden. We zijn dan ook super gelukkig met deze spannende en niet verwachte ontknoping.