Met de 10 Hours of Zolder werd afgelopen zaterdag de afsluitende wedstrijd verreden van het Belcar Endurance Championship 2010. Meteen de langste race van het seizoen en voor dubbele punten, verrekend na 2,5 , 5 en 10 uren wedstrijd. Binnen de Belcar GT Open waren nog 20 punten te verdienen en met een voorsprong van 16 punten moest het voor de familie Derdaele een koud kunstje worden om de titel te verzilveren. Voor deze loodzware opgave werd versterking ingeroepen van de ervaren Henk Haane. Ook de naaste achtervolgers pakten uit met zwaar geschud ter ondersteuning.

De weersomstandigheden waren hallucinant. De vrije training werd door wateroverlast op de Limburgse omloop afgelast. Maar tijdens de kwalificatie werd het er niet beter op. Het team van Belgium Racing klokte een twaalfde chrono algemeen en vierde in de Klasse. Het trio zat dus goed op schema. Door de apocalyptische weersomstandigheden werd de wedstrijd een half uur uitgesteld en dit om de bevoegde diensten de kans te geven het overtollige water zoveel mogelijk van de piste te verwijderen. Na enkele ronden achter de safety car werd dan uiteindelijk toch de start gegeven. Henk Haane ging onmiddellijk in de aanval en kon de Porsche naar de voorste gelederen loodsen. Vier punten of een tweede plaats in de Belcar GT Open na 2,5 uur wedstrijd waren voldoende om de begeerde titel binnen te halen.

“Zoals we reeds in de preview aanhaalden mogen we nooit het spreekwoordelijke vel van de beer te vroeg verkopen”, steekt Patric Derdaele van wal. “Het blijft een mechanische sport en het verschil tussen winst en verlies schuilt soms in een klein hoekje. Henk was goed onderweg toen hij plots na 1u20 de wagen binnen parkeerde met een defecte bedieningskabel van de versnellingsbak. Niet minder dan 18 ronden gingen verloren, waardoor we amper in achtste positie toefden tijdens de eerste puntendeling, wat ons een half puntje opleverde. De oppositie in de titelstrijd scoorde beter en ook een viertal gelegenheidsteams gingen met punten lopen. Daardoor moesten we, ondanks de grote achterstand weg uit de gevarenzone en scoren tegen het vijfde uur. Level Racing was ontketend en met de versterking van Verdonck en Van Oost naast het vaste duo Mattheus/Redant scoorden ze aan de lopende band en ook Bruynoghe/Van Beurden waren goed onderweg. We hebben onze ganse strategie moeten omgooien en volop in de aanval gaan in plaats van een afwachtende race te rijden. Dylan nam het stuur over van Henk en reed ondanks zijn beperkte ervaring in dergelijke moeilijke omstandigheden een dijk van een wedstrijd. Hij kwam iets na het vijfde uur en de tweede puntentelling terug binnen en een snelle berekening leerde ons dat de titel binnen was met minimum een half puntje. Enerzijds had ik een opgelucht gevoel, want het was echt vijf uren stressen. Maar anderzijds wou ik het kampioenschap niet winnen met een verschil van een half punt.

De druk was wel van de ketel en ik stapte in de wagen met de blik op oneindig. Ik wou een eindoffensief op gang trekken en terug oprukken naar de voorste gelederen. De toestand van de piste was onmenselijk, maar ik had niets meer te verliezen. Met ons drieën zijn we nog opgestoomd naar de vijfde plaats in de GT Open. Zonder het verlies van die 18 ronden door de bedieningskabel hadden we kunnen meestrijden voor de overwinning.

Met vijf podiumplaatsen op rij, waarvan drie overwinningen, hadden we graag de titel gevierd op het podium. Dat is niet gelukt, maar ik ben zeer tevreden dat we nog enkele punten extra sprokkelen tijdens de laatste vijf uren en de titel nu binnen halen met 6,5 punten voorsprong op de tweede in de eindstand. Dit was ongetwijfeld de moeilijkste race uit mijn carrière. Wat een simpele opdracht of een routineklus moest worden, is bijna uitgedraaid op een Hitchcockthriller. En met Kumpen, Beliën/Cuyvers en wijzelf hebben we drie Limburgse kampioenen binnen de Belcar. En daar mogen we toch wel fier op zijn”, besluit een tevreden Patric Derdaele.