Met een vierde en tweede plaats op het mythische circuit van Silverstone wist Stoffel Vandoorne de titel te behalen in de F4 Eurocup 1.6. Eén jaar na Benjamin Bailly is het dus opnieuw een winnaar van het stuurwiel van het RACB National Team die deze beginnerseenzitterformule op zijn naam schrijft.

Zes overwinningen in twaalf wedstrijden en een totaal van 151 punten, tegenover 104 voor zijn naaste achtervolger. Er moest zelfs niet tot de laatste meeting van de F4 Eurocup 1.6 worden gewacht om de nieuwe kampioen te kennen. Dit weekend wist Stoffel Vandoorne dankzij een vierde en tweede plaats beslag te leggen op de titel, een prestatie waarmee de vertegenwoordiger van het RACB National Team in de sporen volgt van Benjamin Bailly, eveneens laureaat van het Stuurwiel.

“Ik had tijdens de kwalificaties nochtans niet de tijden neergezet die ik had verwacht”, geeft de 18-jarige Belg toe. “Bij het uitkomen van de pitstraat raakte ik de vangrail met de voorkant van mijn bolide. De neus van de auto was stuk en de stuurinrichting zag er ook niet te best uit. Op het rechte stuk voelde ik me niet helemaal op mijn gemak, maar ik wist toch naar de vierde tijd te rijden."

"In de wedstrijd maakte ik aanstalten om de derde plaats over te nemen toen het begon te regenen. Ik verkoos geen risico’s te nemen en me tevreden te stellen met de vierde plaats. Op zondag schoof ik daarentegen snel door naar de derde plaats en omdat er voor mij een andere rijder in de fout ging, kon ik doorschuiven naar de tweede plek. Ik had misschien nog kunnen strijden om de overwinning, maar de leider had iets te veel voorsprong. Niet erg, het belangrijkste is dat ik nu de titel op zak heb. Ik geef toe dat ik moeite heb om het allemaal te vatten. Te denken dat ik er vorig jaar niet eens aan dacht het Stuurwiel van het RACB National Team te kunnen winnen! Dit seizoen liep als in een droom. Ik kan de mensen van mijn familie, die me heel veel steunden, en de verantwoordelijken van het RACB National Team, die me het hele seizoen lang me goede raad overstelpten, nooit genoeg bedanken. Nu ik zeker ben van de titel, kan ik de laatste meeting in Barcelona tegelijk ontspannen en heel gemotiveerd aansnijden. Ik ben vast van plan om mijn zegetotaal in Catalonië nog wat aan te dikken.”