Afgelopen weekend werden de coureurs van de Dunlop Sport Maxx Endurance Cup voor de zesde maal de baan opgestuurd. Voor de voorlaatste wedstrijd van het seizoen ging het richting Nederland, waar ze op het snelle circuit van Assen een wedstrijd van 150 minuten voor de wielen kregen geschoven.

En er lijkt voorlopig geen einde te komen aan de suprematie van het duo Wim Lumbeeck en Ron Marchal. Afgelopen weekend gingen beide AD Sport-rijders voor de vierde maal op rij met de grootste beker huiswaarts. Maar ditmaal heeft het geen haar gescheeld, want de race verliep niet rimpelloos. Een geluk voor Wim en Ron dat ook het pad van de concurrentie niet bepaald over rozen liep.

De vrije training werd opgeofferd om nieuwe onderdelen en remschoenen in te rijden. Ron kent het circuit vrij goed, maar op een incentive na, enkele jaren terug met een MINI, kende Wim het tracé van Assen alleen maar van horen vertellen.

De rijders die ervaring hebben met dit snelle en technisch circuit kwamen vrij vlug bovendrijven. En dat Lumbeeck en Marchal in de snelle Viper met de vinger in de neus naar hun vierde overwinning op rij zouden fietsen, werd meteen in de kiem gesmoord toen bleek dat de Brit Martin Short de MExT-Mosler op de pole zette.

“Het was een titanenstrijd tussen de Viper en de Mosler voor de pole,” vertelt Wim Lumbeeck. “Het verschil bedroeg amper 71/1000 seconde. In zijn ultieme poging was Ron nog in staat om de pole te pakken, maar werd gehinderd door een tragere wagen.”

En dat Ron Marchal alles uit de kast haalde tijdens de kwalificatie, bleek onmiddellijk na de start van de race toen Martin Short in staat was om een voorsprong van een twintigtal seconden bijeen te sprokkelen. Deze werd quasi teniet gedaan door een ‘code 60’ na een ongeval op de baan en de strijd kon hervatten. Maar Marchal had zich bezondigd aan inhalen onder gele vlag en werd gestraft via een ‘drive through’ en een ‘stop & go’ van zestig seconden.

“Ditmaal hadden we in normale omstandigheden het hoofd moeten buigen tegen de Mosler die meer snelheid in de wielen heeft dan de Viper,” gaat Wim verder. “En zeker na de bestraffing zag ik de bui al hangen. Maar ook de concurrentie bleef niet gespaard. Problemen bij het tanken sloeg de Mosler terug terwijl ook andere wagens uit klasse 1, zoals de Marcos van Cor Euser en de V8 Star, geen rimpelloze wedstrijd kenden. Toen ik het stuur van Ron overnam, had ik als opdracht om de race te controleren en daarnaast vooral te letten op het verbruik van de gulzige V10 voorin de Viper. Ik reed constant mooie rondetijden en naar het einde toe werd ik aangemaand om het wat kalmer aan te doen. Een bijkomende splash and dash had ons definitief de das omgedaan. En dat terwijl Short een zwaar offensief bezig was. Uiteindelijk wonnen we met twintig seconden voorsprong na een race van 150 minuten,” besluit een gelukkige Wim Lumbeeck.

Rest er op 14 november nog de afsluitende 10 Hours of Zolder. Een slopende race waarbij weer zal moeten worden getankt aan de gewone benzinepomp. Lumbeeck en Marchal wacht daar een zware opdracht tegenover de Porsche-armada die een pak zuiniger zijn en dus minder pitstops moeten doorvoeren. Het seizoen afsluiten met een vijf op vijf zou wel mooi zijn voor het Viper-duo.