Manu Nava, Eric Gressens en Georges Colman knoopten tijdens de German Fun Challenge in Hockenheim, na een periode met veel pech, weer aan met een zege. In de sprint wonnen de coureurs van Cornelis Racing Quick voor de leiders in het kampioenschap 2009, Michel Simul-Philippe Systermans-Fabio Paoleschi, die goed op weg lijken om Colson Racing een nieuwe titel te bezorgen.

De hemel was grijs, maar de baan droog op het moment dat de VW Fun Cups op de baan kwamen voor hun kwalificaties. De wagen met nr. 268 stond op het einde van de trainingen bovenaan de tabellen, dankzij een Maxime Soulet in topvorm. Met een chrono van 2.08.955 was de wagen van MPM Racing sneller dan het Italiaanse trio Paolino Chimentin-Christian Carlotto-Stefano Caprotti (Italian Team – 2.09.340) en Alexandre Viron-Laurent Richard-Pierre-Etienne Bordet (MTE Rétrodor-2.10.004). Het toeval wilde dat deze hiërarchie bevestigd werd door de lottrekking, want « Max the menace » en zijn teamgenoten Michel Pulinx, François Verbist en Armand Fumal mochten vanaf de pole starten, vastbesloten om die ideale uitgangspositie te verzilveren.

De mechaniek gaf hen echter niet die kans. Enkele minuten na het groene licht, keerde de wit-blauwe VW Fun Cup terug naar de pits. Het verdict was hard: "Een rotule achteraan was gebroken en het wiel was achteruit geslagen, waardoor een remleiding werd beschadigd," verduidelijkte Armand Fumal, die er fatalistisch aan toevoegde: "Voor ons is het kampioenschap afgelopen. We gaan enkel de wagen nog verder afstellen voor de World Fun Cup in Misano..."

Italiaans voordeel

Vooraan gaf Edouard Mondron het tempo aan. Na een goed uur wedstrijd leidde de jonge rijder van Kronos Racing met een handvol seconden voor het groepje met Davide Memmola (G-Force), Laurent Richard (MTE Retrodor), Michel Simul (Colson Racing) en Manu Nava (Cornélis Racing Quick). Naarmate de race vorderde, mengde zich nog een team vooraan in de strijd: Paolino Chimentin, Christian Carlotto en Stefano Caprotti (Italian Team) draaiden rondjes van een erg hoog tempo, waardoor ze na een derde van de afstand aan de leiding stonden... en aan de leiding bleven halverwege de race.

Op dat ogenblik hadden de leiders een vijftigtal seconden voorsprong op de leiders in het Belgische kampioenschap, Michel Simul-Philippe Systermans-Fabio Paoleschi (Colson Racing), die hinkten op twee gedachten: voluit aanvallen of de belangrijke punten voor het kampioenschap veiligstellen. De top vijf werd vervolledigd door Carlo Alessandro Merlo-Luigi Palopoli-Davide Memmola (G-Force), François Godard-Sébastien Ryhon (Cityzen Promotion Immobilière) en Manu Nava-Eric Gressens-Georges Colman (Cornélis Racing Quick), bestraft door een stop & go wegens overdreven snelheid in de pitlane.

De Duitse Fun Challenge werd lange tijd gedomineerd door het Italiaanse trio, dat ook na vier en vijf uur wedstrijd de tabellen aanvoerde, maar een vijftigtal minuten voor de finish viel hun droom in duigen. Paolino Chimentin en zijn makkers moesten met een probleem aan de voortrein terug naar de pits, waardoor de weg naar de zege helemaal open lag voor de Belgische teams, waarvan sommige teams hun snelheidsmeter even uit het oog verloren in de pitlane. Na het trio van Cornelis Racing Quick was het de beurt aan Colson Racing om een stop & go uit te zitten. Even later volgde dezelfde sanctie voor Alain Delrez en Pierre Piron (Astur Car), nochtans fors opgerukt naar de top zes.

Een dol half uur…

Die verplichte pitstops schudden de hiërarchie door elkaar. Manu Nava en zijn makkers namen het commando, maar de "Colson boys" zaten hen kort op de hielen. Na de 150ste ronde bedraagde het verschil amper drie seconden. Om maar te zeggen dat alles mogelijk bleef en dat eens te meer de strijd voor de zege in de sprint beslist zou worden! Geen sprake van strategie. Manu Nava en Philippe Systermans gingen tot het uiterste, maar beiden beseften dat het kleinste foutje cash betaald zou worden. De rangschikking zou niet meer veranderen voor de geblokte vlag. Cornelis Racing Quick won verdiend de race, nadat het team de voorbije maanden al te vaak door pech getroffen werd. De coureurs van Colson Racing troostten zich met de tweede plaats, waardoor ze de laatste race met een zekere gemoedsrust tegemoet kunnen zien.

Ook voor de bronzen medaille werd tot de finish gestreden. Edouard Mondron rukte sterk op en bezorgde Kronos Racing twee ronden voor de finish de derde plaats. De overige ereplaatsen gingen naar Merlo-Palopoli-Memmola (G-Force), de snelste vertegenwoordiger van de Squadra Azzura en Piron-Delrez (Astur Car), ook nog mooi opgerukt in de stand. Andere mooie prestaties waren er van Eckert-Eckert-Geng (Kanaligatoren) bij de Duitsers en Dubuc-Eeckhout-Jorquera-Weisshaupt (Exodus) bij de tweezitters.

Uitslag: 1. Nava-Gressens-Colman (Cornélis Racing Quick), 161 ronden in 6h01.19.427 ; 2. Simul-Systermans-Paoleschi (Colson Racing) op 10.039 ; 3. Mondron-Mondron-Van Dalen (Kronos Racing) op 1 ronde ; 4. Merlo-Palopoli-Memmola (G-Force) ; 5. Piron-Delrez (Astur Car) ; 6. Vandenabeele-Damoiseaux (VV Speed) op 2 ronden ; 7. Pindari-Cocconi-Horsemoon (Pitlane Competitzioni) ; 8. Godard-Ryhon (Cityzen Promotion Immobilière) op 3 ronden ; 9. Chimentin-Carlotto-Caprotti (Italian Team) ; 10. Nelissen Grade-Van Rooij-Poncelet (MTE Blackbug) ; 11. Viron-Richard-Bordet (MTE Rétrodor) ; 12. Arbaud-Bignalet-Brangeon-Brangoen (MTE MacDo) op 4 ronden ; 13. Eckert-Eckert-Heng (Kanaligatoren) ; 14. Magal-Quédé-Ferraro (Ball Events – Exodus) ; 15. Bollen-Pinckers-De Cecco (Colson Racing 2) … 21. Dubuc-Eeckhout-Jorquera-Weisshaupt (Exodus) op 8 ronden, winnaars bij de tweezitters ; etc