Hieronder de wetenswaardigheden van het veertiende IndyCar seizoen door Autosportnieuws.be op een rijtje gezet.

Het seizoen 2009 was het derde IndyCar kampioenschap en tweede op rij voor het Target Chip Ganassi Racing team. Dixon won de titel voor het team namelijk in 2003 en 2008. Het is de derde keer in de geschiedenis dat teammaten een 1-2 overall finish hadden. Kanaan werd ooit eerste, gevolgd door Dan Wheldon voor het Andretti Green Racing team in 2004. Wheldon deed dit nog eens over, met Kanaan als tweede, voor AGR in 2005.

Franchitti versloeg Dixon met elf punten. Dit was de derde meest closest finish qua marge in de IndyCar-historie. Buzz Calkins en Scott Sharp deden tijdens het kampioenschap in 1996 en Hornish versus Wheldon voor de title in 2006. Tony Stewart pakte de winst op Davey Hamilton in het seizoen 1996-97 met zes punten.

Het was de 34e overwinning in de IndyCar Series voor het team van Target Chip Ganassi Racing, gevolgd door Andretti Green Racing op de all-time series victory list. Team Penske/Penske Racing staat op dit moment aan kop met 35.


Target Chip Ganassi Racing behaalde de tiende overwinning van het seizoen (Franchitti en Dixon namelijk elk vijf).


De gemiddelde snelheid op de Firestone Indy 300 was 201.420 mph. Dit was de tweede snelste tijd in de historie van de IndyCar. Hornish won namelijk een race in september 2003 op de California Speedway met een gemiddelde snelheid van 207.151 mph.


In de IndyCar Series historie was het de eerste volledig full-course yellow vrije wedstrijd. Het vorige record betrof éénmaal. Deze werd vier keer genoteerd, namelijk in augustus 2008 op de Infineon road course (2 ronden), zes ronden in september 2003 op de oval in Californie en een tien ronden durende caution in augustus 2005 op respectievelijk de Pikes Peak oval en de Kentucky oval in augustus 2003.


Van de veertig coureurs die minimaal bij één race aan de start zijn verschenen, behaalden 27 een top tien finish en 18 een top vijf notering. Van de veertig kwamen vijftien op het podium.


Negen teams, als we Will Power met zijn Penske Racing car tot het Team Penske rekenen, behaalden het podium. Vier teams (Team Penske, Target Chip Ganassi Racing en Andretti Green Racing) hadden tijdens dit raceseizoen meerdere coureurs op het podium staan. En de vierde? Vision Racing met Ryan Hunter-Reay {runner-up in St. Petersburg) en Ed Carpenter (runner-up op de Kentucky Speedway).


Tony ‘TK’ Kanaan maakte zijn 115e opeenvolgende start. Dé absolute leider in de IndyCar Series.


Scott Dixon heeft 32 opeenvolgende top tien starts kunnen noteren, het series record van Sam Hornish Jr.


Helio Castroneves heeft de meeste top tien en top vijf noteringen in de IndyCar historie op zijn naam staan, namelijk 98 top tien en 73 top vijf finishes. Castroneves heeft verder, de afgelopen negen jaar, minstens één race overwinning per seizoen op zijn naam staan. Met 110 uitgereden races, staat Castroneves tweede achter Scott Sharp (111). Castroneves heeft gemiddeld 3,229 laps aan de leiding gereden. Recordhouder is Hornish met 2,428.


Dixon was dit seizoen vier laps af van een gemiddelde van 3,000. Uiteindelijk kwam hij met dit seizoen aan een eindklassering van 815 rondes aan de leiding.


Dario Franchitti werd de derde coureur die meerdere IndyCar kampioenschappen op zijn naam wist te brengen, namelijk 2007 en 2009. Hornish, de leider in dit klassement, deed dit in 2001, 2002 en 2006. Scott Dixon heeft net zoals Franchitti ook twee seizoensoverwinningen op zijn naam staan, namelijk in 2003 en 2008. Franchitti en Ryan Briscoe noteren elk dertien top vijf finishes, het hoogste aantal in de Series. Franchitti heeft daarbij nog één top tien overwinning meer dan Dixon, namelijk vijftien tegen veertien. Franchitti is tevens de vijfde coureur, qua naam, die kampioen werd in de afgelopen zes jaar. Hij is eveneens, sinds Kanaan in 2004, de eerste titelhouder in de Series die niet in hetzelfde jaar ook de Indianapolis 500 won.


Briscoe, Franchitti, Dixon, Ed Carpenter en Danica Patrick gaven het tempo aan in de Series door zestien van de zeventien races de finish te bereiken.


Franchitti versloeg met vijf PEAK Performance Pole Awards alle coureurs. Op de voet gevolgd door Briscoe (vier).


Het puntenverschil tussen de 1-2-3 in het seizoen 2009 was maar twaalf punten, Franchitti (616), Dixon (605) en Briscoe (604). Met dit verschil staat het afgelopen seizoen op de derde plaats. In 2006 hadden Hornish en Wheldon 475 punten, gevolgd door Castroneves (473). In 1996 was Robbie Buhl (240) maar zes punten verwijderd van de co-winners Calkins en Sharp (246).


De Firestone Indy 300 was de vijfde overwinning voor Franchitti in diens carriere. Hij won in 2007 op weg naar de uiteindelijke titel vier races voor Andretti Green Racing.


Indycar coureur ‘Bobby D’, ofwel Robert Doornbos, zal komend A1GP seizoen opnieuw uitkomen voor team Nederland. Het team van seatholder Jan Lammers heeft het bekende scenario voor ogen, namelijk een duo-performance met Jeroen Bleekemolen. Volgens de teambaas is er geen betere combinatie denkbaar. Het is nog wel even afwachten hoe de plannen van Lammers uitpakken, want of en wanneer de A1GP weer in actie komt, is nog onduidelijk.