Zo mijn allereerste seizoen in de autosport zit erop! Het was een bijzonder leuk en goed jaar met een prima afsluiter. Zoals jullie wellicht weten heb ik vorige week deelgenomen aan de Grand Prix van Macau. Het was echt een ongelooflijke en mooie ervaring. We zijn met ons team uiteindelijk zesde geworden. Ik was hiermee echt uiterst tevreden, aangezien voor deze race de beste Formule 3 coureurs uit alle delen van de wereld samenkwamen om te strijden voor het officieuze wereldkampioenschap. Bovendien was ik de jongste deelnemer in de geschiedenis van deze race. De Macau Formule 3 Grand Prix spreekt al jaren tot de verbeelding in de autosport.

Dit is de plek waar toekomstige Formule 1 kampioenen boven komen drijven. Uit ‘betrouwbare bron’ heb ik te horen gekregen dat we volgend jaar teruggaan voor het podium!

Buiten het racen was Macau echt bijzonder. Het wordt wel eens vergeleken met Las Vegas en wie deze stad kent weet wat ik bedoel! En dan niet te vergeten het fameuze stratencircuit… De 6,2 kilometer lange baan kent zowel snelle doordraaiers als langzame hairpins. Overal staan muren, het allerkleinste foutje werd direct afgestraft. En dat was niet zo gemakkelijk als je tegen 270km/h door het stad scheurt, maar dat maakte het meteen ook een ongelooflijke uitdaging. Als je dan een rondje had waar je overal bijna tegen de muur kwam, dan gaf dat gewoon een echte kick. Je wist dat je volgende ronde gewoon nog sneller kon! Ik kreeg er maar geen genoeg van… Slechts één keertje heb ik de muur geraakt, dat was tijdens de race op zondag. Ik verloor er wat tijd door, maar eigenlijk was het wel eens leuk om mee te maken. Ik reed het hele weekend er net niet tegen en ik vroeg me toch eens af hoe het voelde om ze te raken. Veel mensen verklaren me nu een beetje voor gek als ze dit horen, maar we zijn per slot van rekening autocoureurs…

Het was voor mij ook een nieuwe ervaring op gebied van competitie. Ik nam het hier tenslotte op tegen de beste Formule 3 rijders van de wereld. En ze wisten allemaal dat ik de jongste en tevens de minst ervaren deelnemer van de bende was. Dus ik moest meteen wel laten zien wie ik was en dat heb ik ook goed kunnen doen. Vele rijders spraken mij na afloop ook aan met de vraag hoe ik in vredesnaam dit voor elkaar heb gekregen en dat is natuurlijk wel leuk om te horen. Er werd werkelijk voor elke centimeter geknokt op de baan. Op een gegeven moment reden we met z’n drieën langs elkaar tegen 270 km/h. En het leuke was dat ik er telkens als eerste uitkwam!
’s Avonds na de race werd er natuurlijk traditioneel een feestje gebouwd. Ik moet eerlijk zeggen dat ik maar heel weinig een stapje in deze wereld zet.

Maar voor één keertje kon het geen kwaad, je moet af en toe eens echt van het leven genieten en dat heb we ook zeker gedaan. Het seizoen 2008 was daarmee definitief afgesloten. Er was een leuke poolparty op het dak van een hotel waar je heel Macau kon zien, daar waren we met alle Formule 3 rijders. We hebben ons echt ziek gelachen en er was een goede sfeer, het circuit was gesloten dus iedereen was vriendelijk tegen elkaar. Ik moet zeggen dat enkele wel echt ladderzat rondliepen en dat was wel grappig om te zien. Zelf heb ik het op dat gebied wel redelijk rustig gedaan. Het enige mindere was dat we al om 8.00 uur ‘s ochtends moesten opstaan om het vliegtuig te halen, maar ja: That’s the life of a racedriver and it’s beautiful!

Ik heb nu een rustweekje en daarna ga ik weer aan de slag met trainen en testen. En de examenperiode op school komt er ook aan, dus ik moet weer flink aan de bak. Voor 2009 ziet alles er heel goed uit, ik zal waarschijnlijk weer aan de slag gaan in een Formule 3 wagen, meer mag ik jullie helaas nu nog niet vertellen!

Tot binnenkort!

Laurens Vanthoor